स्मशानातील सोने

 

आकाशाच्या तारांची चमक,

स्मशानाच्या जाळ्यांची दाढीवर अडक.

अंतःश्वासाने वाढलेला स्वर्णाभ,

दफनस्थळाच्या मृतपिंडांमध्ये अवस्थाभ्रंश.

यहां रवानी करीत जातो जीवन,

सवय अवघ्या, ज्याच्या अटी तोडणारे असते भवन.

तारांच्या दीप्यांमध्ये प्रकाशित होते सुरेख,

चिरस्थायी आहे प्रेमाचा तोडणारा ध्रुव.

स्मशानाची नित्यतेची सत्यता,

जीवनाच्या अनिश्चिततेची एक मूर्त.

त्यांच्या अश्रुपूरित स्नेहाच्या गाथेची,

अद्याप वाचता आहे हे लेख.

आपल्या जीवनात यात्रा झाली की अद्याप सुरु आहे,

माझं नाव लिहायला स्मशानाच्या दात घेतलं आहे.